Hoe creëer je een stok achter de deur die werkt?
2022 – Ik wil beter leren schrijven. En ik weet: daarvoor moet ik meters maken. Maar hoe krijg ik mezelf zover?!
Het is zo makkelijk om ergens mee te beginnen. Maar volhouden, pfff… dat is andere koek. Dan bedenk ik iets spannends.
Wat als ik mensen laat inschrijven op een nieuwsbrief? Dan verwachten ze dat ik schrijf.
Ha! Goed idee. Ik zet mezelf voor het blok. Niet comfortabel, maar wél de plek waar ik wil zijn.
Zie hier mijn grote valkuil. Herken je ‘m?
2026 – Dinsdagochtend. Ik moet er wéér een uitpoepen… Maar ik heb geen zin. Want het vraagt concentratie, doorzettingsvermogen, denkwerk…
Gelukkig heb ik al een opzetje klaarstaan. Ik klik ‘m open. En…
…het valt vies tegen. ’t Is maar een halve alinea en leest niet eens lekker.
Kak! Ik moet aan de bak.
En dan begint het:
- Suus heeft me ingesproken! Zal ik even luisteren?
- Er ligt ’n klusje voor de VoCo. Die doe ik eerst, anders vergeet ik het.
- Misschien heb ik wel mail…
- De kliko is geleegd, die pak ik even.
- Bah, wat is het hier rommelig! Ik moet opruimen.
😂 Oh my goodness. Ik wil écht graag ontsnappen.
Deze stok werkt als een tierelier voor mij
Zonder mijn zelfopgelegde verplichting zou ik regelrecht voor de bijl gaan. Maar nu weet ik: de VoCo moet wachten. Mijn vriendin ook. En de kliko staat daar prima.
Op 1 november moet er weer ’n nieuwsbrief uit. En dat gáát gebeuren.
Dit werkt al 4 jaar als een tierelier voor mij. Waarom? De vraag OF ik het zal doen, bestaat niet meer.
Laten we deze schijnwerper eens richten op ZINGEN.
Hoe pas je dit toe met zingen? Plus: de vruchten van een vast rooster
Het goeie nieuws is: je doet het al! Want je hebt afspraken met mij. Ik reken op je komst. En dus is de vraag OF je die dag gaat zingen geëlimineerd. 🙌
Je lessen zijn de stok achter de deur. Is dat niet heerlijk? Je hebt tijd geblokt in je agenda om te zingen. Hoe gezond, voedend en verrijkend is dat?!
Dit seizoen ben ik overgestapt op vaste roosters. En ik ben enthousiast over wat ik zie:
- Er ontstaan grotere bogen – het proces van leren komt tot bloei.
- Het is makkelijker om kleine stappen te zetten. De druk is eraf – het hoeft niet allemaal in één les.
- Het geeft rust, en daarin ontstaat als vanzelf verdieping (ik zie mooie projecten ontstaan – het uitdiepen van een genre of het werk van een componist – heel leuk!)
- Er is een gevoel van ruimte. En dat werkt creativiteit in de hand. Want om te spelen heb je ruimte nodig. Die is er nu.
Welke vruchten pluk jij van vaste afspraken? Reflecteer daar eens op.
Tot gauw!