Schaam je niet als je een zetje nodig hebt
In februari schreef ik je dat ik verliefd was. Op Baba Yetu, een koorstuk in het Swahili. Juichende ritmes, vreemde klanken in mijn mond, voortdurende variatie tussen de stemgroepen. Ik kreeg er geen genoeg van.
Een week later werd het lied geschrapt uit ons repertoire. 😟
Wat was het probleem?
Onvoorbereid naar de repetitie
Baba Yetu leer je niet zonder te oefenen. Maar… niet alle koorleden willen thuis studeren. Ze hebben het te druk. Het lukt niet zonder dirigent. Of ze willen gewoon lekker zingen. Niet knarsetandend Swahili erin stampen.
En dan heb je dus een koor waarin de verwachtingen sterk uiteen lopen:
- Kom je voorbereid naar de repetitie? Of leer je liever samen je partij?
- Krijg je graag wat meer uitdaging? Of zing je liever toegankelijke stukken?
- Wil je de details uitwerken? Of beweeg je liever verder?
- Ontmoet je de ander vooral in de muziek? Of geniet je ook van de gezelligheid eromheen?
Tja… ik zit echt aan één kant van het spectrum. Ik hoef je vast niet te vertellen aan welke kant… 😬
Als het zo moet, hoeft het van mij niet meer
Ik heb er echt mee geworsteld. 💔
“Wat doe ik in dit koor?!” dacht ik. Ik was teleurgesteld, beledigd zelfs. 🫢 Het voelde alsof mensen hun afspraken niet nakwamen. Maar… er was helemaal geen afspraak. Er was een koor. En in dat koor zijn we allemaal heel verschillend. Toch komen we samen. Waarom?
Elk koorlid houdt van zingen. Dat is de gemene deler. We komen allemaal naar de repetitie. Dat is de kern: die afspraak in onze agenda.
Heb je een zetje nodig? Zo regel je dat!
En jij? Hoe zit het met jou? Hou jij jezelf moeiteloos aan de gang – of heb je die impuls van buitenaf nodig om te zingen?
Als dat laatste het geval is – je bent niet alleen! Ik hoor het aan de lopende band: “Vlak na zangles heb ik heerlijk gezongen. Maar daarna heb ik eigenlijk niks meer gedaan…”
Als er teveel tijd tussen je lessen zit, zing je niet meer. Dat is geen onwil. En het betekent ook niet dat zingen niet bij je past.
Wat is er wél aan de hand? Het dagelijks leven grijpt om zich heen. Je dagen vullen zich vanzelf.
De oplossing is heel simpel: zorg ervoor dat zingen in je agenda komt. Koor, een bandje, zangles… Liefst met regelmaat. Minimaal eens in de 3 weken. 💪🏻
Over een paar weken begint de inschrijving voor het nieuwe lesjaar. Hou je mail (of mijn site) in de gaten – dan heb je binnenkort de impuls van buitenaf al klaarstaan. 🤩
Dat wordt ZINGEN!
Liefs,
Jo-Anne
ps. En Baba Yetu? Er bleken meer studiebollen in ons koor te zitten – we willen ‘m met een klein groepje alsnog gaan zingen. Dan hebben we maar acht mensen nodig. De teller staat op zeven. 🤞🏻