Liever zijn voor je lijf – met 1 simpele stap

Aron en ik fietsen door het groen. Aan de ene kant bomen, aan de andere kant een langgerekt veld vol bloemen. De smalle groenstrook is ingeklemd tussen bedrijfspanden en woningen. 

Een dame wandelt er met haar hondje. Zonnehoed op haar hoofd, en een verhaal erín.

“Ik heb al veertig vlinders gezien, mevrouw,” houdt ze ons staande. Haar verhaal wil eruit. 

“Daar op de hoek, waar de zon schijnt. En daar, boven het gras. Ze noemen dat veldje het hondenveld.” Ze kijkt me veelbetekenend aan. “Ik zeg liever ‘vlinderpad’. Dat klinkt toch heel anders?”

Ik kijk naar het pad dat door de weide slingert. 

“Kent u de Planetenbaan,” vervolgt ze. “Die straat, dat is een racebaan. Heel gevaarlijk. Weet u hoe ik hem noem? De Platanen-laan. Voelt u de rust?”  

Ja. Ik voel het. Deze vrouw zou bij de gemeente moeten werken.

Vlak voor we wegfietsen, vraagt ze: “Vertelt u mijn verhaal verder?”

Dit woordje verraadt hoe je over je lijf denkt

Het maakt uit hoe je dingen noemt. Hoe praat je over je omgeving? En – dichterbij – hoe praat je over je lichaam? Over je stem? 

Heb je het over ‘dat’ been als het pijn doet? Of over ‘mijn’ been? 

Zeg je ‘die’ stem of liever ‘mijn’ stem? Ook als je stem niet doet wat jij wil? 

Taal kan dingen welkom heten. En je kan er afstand mee creëren. Je stem hoort bij jou, ook als ze hapert. Ze verdient jouw nabijheid.

Luister eens welke woorden je kiest als je over je lichaam of stem praat. Schep je afstand? Of blijf je nabij? 

Heb het GOED met jezelf.

Liefs,
Jo-Anne

ps. Zin om meer onverwachte meesters te ontmoeten? Lees dan: Wie zegt dat je altijd omhoog moet groeien? of Dit was echt smerig (en precies wat ik nodig had). Met dank aan onze kat Oscar. : )